KTÓŻ JAK BÓG!

                ŚW. MICHAŁ ARCHANIOŁ

                Imię Michał oznacza Któż jak Bóg! (z hebrajskiego - Mika`El ; łac. - Quis ut Deus).

                "Nastąpiła walka na niebie:
                Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem.
                I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie...
                I został strącony wielki Smok,
                Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan,
                zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię,
                a z nim strąceni zostali jego aniołowie".
                (Ap 12, 7 i 9)

                   W tradycji chrześcijańskiej Michał to pierwszy i najważniejszy spośród aniołów. Został obdarzony przez Boga szczególnym zaufaniem i kluczami do nieba. Po zwycięstwie nad zbuntowanymi duchami św. Michał Archanioł został wodzem zastępów niebieskich. Św. Juda Apostoł podaje, że Jemu właśnie zostało zlecone, by strzegł ciała Mojżesza po jego śmierci. "Gdy zaś archanioł Michał tocząc rozprawę z diabłem spierał się o ciało Mojżesza, nie odważył się rzucić wyroku bluźnierczego, ale powiedział: Pan niech cię skarci!" (Jud 9). Święty Paweł Apostoł również o Nim wspomina: "Sam bowiem Pan zstąpi z nieba na hasło i na głos archanioła, i na dźwięk trąby Bożej, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi" (1 Tes 4, 16).
                   Michał Archanioł jest duchem czystym, oddanym bez reszty Stwórcy, wielbicielem Matki Słowa Wcielonego. Doznaje niewymownej radości z wypełniania woli Bożej i pomagania ludziom. Jest uważany za anioła sprawiedliwości i sądu, łaski i zmiłowania.


                   W czasach Starego Testamentu nazywano św. Michała księciem narodu wybranego. Prorok Daniel zalicza go do jednego z pierwszych książąt. Zapewnia, że tylko On może skutecznie pomóc w walce z wrogiem. Św. Michał występuje w Starym Testamencie jako osoba pierwsza po Panu Bogu, jako wykonawca planów Bożych odnośnie ziemi i rodzaju ludzkiego, jako szczególny opiekun Izraela. On ma klucze od nieba. On jest księciem aniołów. On jest aniołem sądu i kar Bożych. On jest także aniołem Bożego miłosierdzia.
                "Wtedy przybył mi z pomocą Michał, jeden z pierwszych książąt" (Dn 10,13)
                "W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę,który jest opiekunem dzieci twojego narodu" (Dn 12,1)
                "Nikt zaś nie może mi skutecznie pomóc przeciw nim z wyjątkiem waszego księcia Michała, [który] stoi począwszy od pierwszego roku [panowania] Dariusza Meda jako wzmocnienie dla mnie i obrona. (Dn 10, 21b - 11,1)

                   Bóg dodając Izraelitom św. Michała za Opiekuna powiedział: "Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim. Jeżeli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie". (Wj 23, 20-22) Dzięki Jego pomocy naród żydowski wszedł do ziemi obiecanej. U jej wrót, po cudownym przejściu przez Jordan, kiedy jego wody rozstąpiły się przed izraelitami, objawił się Jozuemu św. Michał. "Gdy Jozue przebywał blisko Jerycha, podniósł oczy i ujrzał przed sobą męża z mieczem dobytym w ręku. Jozue podszedł do niego i rzekł: Czy jesteś po naszej stronie, czy też po stronie naszych wrogów? A on odpowiedział: Nie, gdyż jestem wodzem zastępów Pańskich i właśnie przybyłem. Wtedy Jozue upadł twarzą na ziemię, oddał mu pokłon i rzekł do niego: Co rozkazuje mój pan swemu słudze? Na to rzekł wódz zastępów Pańskich do Jozuego: Zdejm obuwie z nóg twoich, albowiem miejsce, na którym stoisz, jest święte. I Jozue tak uczynił. (Joz 5, 13-15) Następnie dał mu instrukcje jak mają zdobyć ufortyfikowane murami Jerycho.

                   Innym razem, jak czytamy w drugiej księdze Machabejskiej, kiedy wielkorządca Syrii Heliodor wraz z żołnierzami wszedł do świątyni Jerozolimskiej by ją zrabować, profanując tym samym święte miejsce. Na obronę świątyni przybyli Aniołowie. "Ukazał się im bowiem jakiś koń przybrany najozdobniejszym czaprakiem, niosącym na sobie strasznego jeźdźca. Koń rzuciwszy się gwałtownie, zawisł nad Heliodorem przednimi kopytami, a jeździec ukazał się w złotej zbroi. Ponadto ukazali się mu dwaj inni młodzieńcy o nadzwyczajnej sile, uderzającej piękności i w przepięknych szatach. Oni to stanęli z obydwu stron i bez przerwy go biczowali, zadając mu wiele uderzeń" (2 Mch 3, 25-26) To święty Michał wraz z dwoma Aniołami karali chciwość, kradzież i zbezczeszczenie świątyni.

                   Jeszcze bardziej znaczenie św. Michała akcentują księgi apokryficzne: Księga Henocha, Apokalipsa Barucha czy Apokalipsa Mojżesza, w których Michał występuje jako najważniejsza osoba po Panu Bogu, jako wykonawca planów Bożych odnośnie ziemi, rodzaju ludzkiego i Izraela.

                   Pisarze wczesnochrześcijańscy przypisują mu wiele ze wspomnianych atrybutów; uważają go za anioła od szczególnie ważnych zleceń Bożych. Piszą o nim m.in. Tertulian, Orygenes, Hermas i Didymus. Jako praepositus paradisi ma ważyć dusze na Sądzie Ostatecznym. Jest czczony jako obrońca Ludu Bożego i dlatego Kościół, spadkobierca Izraela, czci go jako swego opiekuna. Papież Leon XIII ustanowił osobną modlitwę, którą kapłani odmawiali po Mszy świętej z ludem do św. Michała o opiekę nad Kościołem.




                źródło:
                www.brewiarz.pl;   Anielski Miecz - Rycerstwo Św. Michała Archanioła;   www.michalici.pl